نام خداوند بخشنده مهربان

در پاسخ به سوال دو عزيز بازدبيد كننده از وب اين حقيردر مورد يكي از فاميلهايمان كه يك شبه حافظ قرآن شد بايد بگويم آنچه اين حقير از بزرگتراي فاميل شنيدم براتون مي نويسم .

نامش شهريار و بچه يتيمي بوده كه پيش پدر بزرگ اين حقير بنام فرهاد زندگي ميكرده . شهريار در نوجواني چوپان گله بوده كه مي بايستي در يك شب باراني گوسفندان را به غاركه در زبان بختياري به آن (اشگفت)

ميگويند برده وشب را تا صبح در دهانه آن غار به نگهباني و مراقبت از گوسفندان سر كند .مكاني كه اين اتفاق افتاده در حوالي ايستگاه راه آهن تله زنگ كه بين ايستگاه  راه آهن انديمشك و دورود واقع شده اتفاق افتاده در منطقه كوهستاني بنام گرپه زراع كه ملك پدري ما بود .(گرپه زراع جاي بسيار خوب با زمينهاي حاصلخيزوپارياب هاي خوب كه شايد همان مزرعه باشد داراست كه در مورد پدر بزرگم كه خداوند رحمتش كند بايد بگويم سر يك نزاع يك نفر راكشت و نصفي از آن را بهمراه يكي از عمه هايم كه چند سال پيش دار فاني را وداع گفت بعنوان ديه پرداخت نمود .)

خلاصه شهر يار داستان ما گوسفندان را به اشگفت برد و در آن شب باراني از خانه كه در زبان ما به ان (مال )مي گويند يك تكه چوب كه نوك آن روشن بود كه در لهجه ما (چمت )گفته ميشود بعنوان روشنائي با خود برد كه در غار با آن آتش روشن نموده هم خود را گرم كرده و همم اطرافش روشن باشد خلاصه هنگامي كه ميخواست از رود خانه كوچكي كه سر راهش بود بپرد متاسفانه خاموش شده خلاصه به هر مصيبتي خود رابه دهانه غارميرساند . خلاصه به نقل از خودش كه بعد ها گفته شد در آن شب تاريك وسرد و باراني زمستاني كه تجسمش نيز شايد براي ما سخت باشد شهر با خود به تفكر و مكاشفه در كار خلقت و خداوندو عاقبت كار و ترس خودش از دست حيوانات درنده به فكر و خواب سبكب فرو مي رود كه گفت نا گاه سيدي بزرگوار ديدم بر دهانه غار كه گفت كور باطل دهانت را باز كن كه از اسرار و رموز هستي بتو بيا موزم . شهريار گفت دهانم را باز كرده نوري از دهان مبارك آن سيدبزرگوار ديدم كه بر دهان تابيده شد.و ديگر هيچ نهميدم . خلاصه فردا اهالي مال يا ده شهر يار را مي بينند كه با خود زمزمه مي كند و اشعاري مي گويد.گفتند شهر يار ديوانه شده است اورا پيش مشهدي حسن كه سواد قراني داشت و كتاب دعائي داشت برده تا برايش دعا كند ديدن كه كتاب مشهدي حسن را از بر ميخواند .كه مشهدي حسن مي گويد او قران مي خواند و باسواد شده است و ازهمه ما عاقل تراست .خلاصه از انجائيكه در آن زمان عشاير بختياري ما زياد به جائي دستري نداشتند خلاصه اطلاع رساني يا چيزي در مورد ايشان نشد . شهر يار اشعاري نيز گفته كه سينه به سينه تا الان حفظ شده و متاسفانه بزرگترا كه بلدند هم يكي يكي دارند از دست مي روند.يكي از عموهايم كه شب وفات شهر يار پيشش بود مي گفت ان شب ديم كه هي قران مي خواند وايشان كه در ان زمان بچه وگفت برو به پدرت بگو من ماه بالا نيومده ميميرم . بود تنها كلمه تكذبان كه همان سوره مباركه الرحمن ميباشد را تلاوت مي نمود خلاصه گفت خانمش به شوخي به او گفت شام سيري خوردي تو كي ميميري كه خلاصه در همان موقع كه خودش گفت جان به جان آفرين تسليم نمود .در زماني كه نه راه اهن و هواپيمائي بود شهر يارگفته بود كه چيزي در اسمان به شكل ماهي پرواز ميكند كه صدايش ادم را كر ميكند . يا زماني مي ايدكه آهن سر آهن راه ميرود و خيلي چيز هاي ديكر . چند تا از شعرهايش كه در حافظه اندك اين حقير مانده بايتان مي نويسم

بنام نيك زين كارو بار           هذا كتاب شهريار

ور پيل صلات مومن بيگمونه        زير پل اتش و اوچه جا رنونه

چي هيمه اسوسن و هي داد اي كن اخ     دادو بيداد اكنن جهنم كي ساخت

چي هيمه اسوسن وهي اكنن جون          هه سزا گوشه و دوبيشتر سزازون

  اگر بني حونه تمام بهائي        اگر زس ببري كفن بهائي

شهريار تمام مسير مرگ انسان از زماني كه وارد قبرشده تا زماني كه وارد برزخ شده رانيز به زبان لري سروده است  .

قبر ايشان نيز در حوالي ايستگاه تله زنگ نزديك روستائي بنام دادا واقع شده است .

عزيراني كه شايد به آبشار تله زنگ رفته باشند حتما بايد از اين قبرستان عبور كنند . خلاصه اميدورام با اين نوشته هاي دست وپا شكسته كه از نظر بزرگتراي فاميل پر از ايرادهم باشد لب مطلب را رسانده باشم .ا