بنام خدا

پيشاپيش 13رجب ميلاد با سعادت مولود كعبه رو خدمت همه خوانندگان اين وبلاگ تبريك عرض نموده و شعر عمرويه سروده شاعر فقيد بختياري كه نشانه عشق ما بختياريها به مولايمان علي عليه السلام ميباشد رو تقديم به محضر شما عزيزان مينمايم .

اي كسوني كه اگوين شيخ عمر خدمت كرد

دين اسلام از او گشت مسلم به قرار

داستوني مو زتاريخ اگومت گوش بگر

تا به بد جنسي شيخت بكني خود اقرار

بوو معاويه كر حرب ابوسفيان بيد

خواست از مذهب اسلام بره تار و نتار

به سر احمد مرسل قشن از كينه كشيد

حضرت خير بشر بيد و تمام انصار

كل اصحاب به زحمت همه خندق كندن

خاك وگل پاك اكشيدن همه با كول و كنار

عمرو از كينه اسبه ز خندق پرنيد

مات وابين همه خلق از او اسب و سوار

زغروري كه به سر داشت ز دل نعره كشيد

يا محمد پ چته ؟سي چه نشستي به حصار ؟

مو اويدم كه زخندق بكشم تون صحرا

روز بايد كه به چشمت بكنم چي شو تار

ريشه و بيخ تنه وا  مو ز دنيا بكنم

مونه اگون عمرو كر عبدود ريشه درار

عبدود بوم خبر از مو نداره ار اخوم

به جلات تش نزنم و نكنم حونته بار

سر ره جستنمه ار كه قورونت ندرم

هرچه داري هش و هوش پاك نبرم با خرو بار

حضرت ختم رسل بنگ به اصحاب كشيد

كه يكيتون بروين و بكشين ئي اسگ هار

چو نوازترس همه رنگ زريسون پرست

كه جواو هيچ ندادن به رسول مختار

زسر قهر ورستاد به پا شير خدا

گد گوويل يونه چي شير و منم شير شكار

باحضور همه اصحاب علي عرض بكرد

احمد ار ادن بده مو ابرم از يو دمار

حضرت ختم رسل گد به جواوس بنشين

جنگ با فيل خدانه تو چونو خوار مدار

يا علي مر تو ندوني يو كر عبدود

قزقزي كم بكن و رو بنشين كار مدار

وقتي فهميدعلي ميل پيامبر ني دي

ز سر قهر گزيد لونه و رهدي به كنار

حرف بي موقع عمر زيد كه معناس يو بيد

كه وريستين گويل برويم پاك به فرار

سر جرنيد طرف عمرو و به آزار بلند

گد يكي قصه مو دونم ز همي لكه چنار

عمرو بيد و مو و كر تاتم هشام

منه يك قافله سنگين ارهديم شو تار

يه دفعه بي خبري دز سر رهمونه گرد

ار همه چهار نفر بين زيادتر ز هزار

عمرو ور دست گرد كره شتر كرد درك

چشم تا زين به يك از همه سون برد دمار

احمد از حرف عمر اخم كشيد ور من يك

گد كه فاروق خرفتي و ني ياي هيچ به كار

حرف بي موقع مزن كر دل اردونه نبر

سي چه اي قدر ازني اي همه بي پي به گدار

به زبونت بزنه مار كه كركر نكني

چند سنگين اكني بار خوته روز شمار

باز عمرو از ته دل نعره و فرياد كشيد

يا محمد بفرستي تو زاصحاب كبار

گد به طعنه :مو اويمه به جهنم بروم

يا فرستم به بهشت پاك مو يونونه به قطار

باز علي عرض بكرد بس كه اجازه بده بم

باز فرمود :علي رو بنشين عذر ميار

باز عمروز ته دل بنگ به اصحاب كشيد

كه همي تازه  زپاتون ادرارم شولار

يه كله كاغذ يه ور سر شيخين بنم

آبروسون برم ور منه هر شهر و ديار

عمر وا بگرم ريشسه از ته بورم

دم خريس  و بكنم ورمنه اي ايل و تبار

سيل ور آينه نكردم و نتاشيم ريشم

به كنيزم نگدم در وره رو شونه بيار

نذر كردم خوم تك تش به مدينه بزنم

لاش اصحاب بسوزنم همه وا هيمه و خار

شتر و ميش و بزاتونو به غارت بورم

پاك خرونتونه برونم بورم بي اوسار

كيك چر وابنهم ور منه مال احمد

لاش اصحاب يكابك بكشم ور سر دار

دفعه سوم علي گد به محمد كه :بسه

اي قده خفت و خواري به سر خلق ميار

التماست اكنم تا سر پات بوسم

كه اجازه بدهي بم به حق هشت و جهار

جنگ بدر فراموش نكن مر نيدي

يو هم او شخصه كه از ترس مو رهده به فرار

گد محمد به علي :دست خدا پشت و پنات

تو برو تامو بوينم چه ابو آخر كار

شادمون شير خدا رهد طرف عمرو چو برق

مثل شيري كه بوينه به دم ريس شكار

عمرو ديدك چو علينه هو به آواز بلند

گد :تو ورگرد برو جون خته مفت مدار

دوستي مو و بوته تو فراموش نكن

تو برو تا كه بياهن همه اصحاب كبار

كر عفان پدر سي كجنه ؟سي چي ني يا ؟

شير ديده كه چونو دك ازنه مثل شكار

به ابوبكر بگو چند زني حيله و شند

نصف شو نيد كه گروسي و تپي ور ته غار

بوس هو پير دروگو به منه مال خمون

اگوهي دالو پيره كه كنه شير نكار

كجه پ رهده عمر وس بگو اي بخت بوت

ئي چو دي حيله و شند تو ني يا هيچ به كار

دي  به تسبيح و دعا نيد و به ورد منه لو

كر بي دا اخوهه تا نكنه ازمو فرار

گد علي :احمد و اصحاب كنيز داتن

كه چونو گپ ازني ئي همه با فيس و وقار

اگوهم شهر مدينه بتيول بوته

كه اگوي تش ازنم بس همه با هيمه و خار

مر ندوني چو مني خدمت احمد اكنه

كه ز شمشير مو لرزنده ابو ليل و النهار

منه اگون حيدر كرار كه معنيس يونه

كه منه جنگ ز دشمن نكنه هيچ فرار

دوش بيدي كه منه بدر مو غوغا كردم

تاته زوونته گرهدم و كشيدم به مهار

عتبه و شيبه و او هنظله مر ياد تو رهد

اشكماسونه مو شرنيدم ز يك چي چلوار

اگوهم مر فراموش تو وابيد به بدر

مرگ ايباريد زشمشير مو چي اور بهار

(عمرو)گد مرتو ندوني مو تلافي اكنم

ابرم از تو و اصحاب همه نسل و نتار

آخرس جنگ قريشه تو و محمد وندين

به دورو بسكه گدين روز قيامت و شمار

اگوهم گوش تو كر بيد به محمد چه گدم

كه مونم عمرو كر عبدود ريشه درار

اسم مو زوون به زوون وسته منه ايل عرب

رهده تا ملك عجم تا بره سي چين و تتار

نوم مو ار به پلنگون به منه كه يرسه

پاك زترس مو الرزن اگوسي ته غار

كر بوطالب اگر حرف مونو گوش اگري

رهدگير رو دره زير جنگ مونو خوار مدار

عتبه و شيبه و اينونه كه كشتي دوني

گله سگ گرگنو طي شيرنيان هيچ به شمار

گدمت بوت ابو طالب و تاتت عباسي

به مو بيدن به همه حال همه همدم و يار

حيفم از باوت كه مردي تو و محمد مندين

كه چو نو فتنه نكارين به منه ايل و تبار

چند ترين فنق درارين ز ختون هي شو وروز

يه كتابي بنويسين كه ني يا هيچ به كار

گد علي بس كه :بسه بخت بوت حرف نزن

چند تري قصه بياري نو ز پير آر و ز پار

عمرو شمشير كشيد خواست بجمنه به علي

گد علي :مطلبيه صبر كن دست بدار

گد علي بس :مو شنيدم تو گدي ور مين جنگ

ز سه خواهش ز  يكيسون مو ندارم انكار

عمرو گد :دشمن مو ار كه سه خواهش بكنه

زسه خواهش به يكيسون انماهم اقرار

حال اير ميل تو وابيده كه خواهش بكني

مو قبولس اكنم ارچه بوينم دشخار

گد علي بس :پ بي يو حرف مونه گوش بگر

دين اسلام و قبول كن .بت بهلي به كنار

گد كه :از دين بووم بخت بووم نيگذرم

تو ازي حرف گذر كن سخني تازه بيار

گد :حالا كه ني ياهي تو به دين احمد

جنك مكن واس برو حرف مزن كار مدار

گد :يابومه چو پرنيم ز خندق زنگل

كل و گاله زپي اسب اكردن بسيار

مو خجالت اكشم ار كه بخوم ور گردم

حرف زنگل چكنم كه اگوهن كرد فرار

گد :حالا كه جونونه پ در و از يابو

چونكه ناجور ابوهه جنگ پياده و سوار

عمرو سب خنه پي كرد و زدل نعره كشيد

كه بجمست زمين .گشت هوا تيره و تار

گد علي بس :كه تو وا ضربت اول بزني

تا نگون برد علي حيله و تزوير به كار

دست عمرو رهد به هوا خواست بجمنه به علي

زدل حضرت جبريل امين رهد قرار

سر پتي احمد مرسل و دو دستس به هوا

قسمي داد خدانه به حق هشت و چهار

تاته پير آدم ز زوني رهدي

ري ومين همه پاي كند حوا با دل زار

كل اصحاب اني يشتن همه با گردن كج

مس بارون باهار اشگ ارهدن به كنار

روح موسي ز كل عرش اچرنيد به خدا

كه خدايا تو علينه به سلامت وادار

به منه هو و جنجال هو جمنيد به علي

درك و خودسه شرنيد زيك مثل خيار

يه علف داغ نهادي به منه فرق سرس

اركه اكشت علي  كاتموم بيد و تبار

وقتي تكبير علي گد و كشيد ك شمشير

پاك ملائك پي نظاره كشين صف به قطار

آسمونها و زمين درهم و برهم وا بيد

انجم و چرخ برين پاك همه رهدن ز مدار

برق شمشير علي زيد منه عرش خدا

يونه اگون برق كه افتو ورس كرد فرار

عمرو فهميد كه ديه قافله مرگ رسيد

نوبت هونه كه بايد كنه زين مرحله بار

خواست تا جم بخوره شير خدا جمنيد بس

رونسه برق صفت وندبه لم چي لك دار

تا علي شند به عمرو مالك دوزخ چرنيد

به سرادار جهنم كه كليتانه بيار

گد منه غرفه تهي جاسه معين بكنين

گد كه بووس اوچونه گد روجل و بنداسه درار

عمرو رهمست زپا مر اگودي كوه رهمست

كه ورستاد ززمين خرمني از گرت و غبار

به منه گرت علي رد سر سينه س بنشست

مثل شاهي كه سر تخت نشينه به قرار

زمنه چرخ برين يك ملكي داد ندا

كافرين باد بدين سلطنت و شان و وقار

عمرو چرنيد به علي :اي مو به قربون سرت

وقتي كشتيم زره مه تو ز لاشم ندرار

گد علي بس كه :كري شاد بمير كه علي

نيد محتاج ئي آهن بي رنگ و نگار

دشنسه شير خدا از كل شالس درورد

گوش تا گوش سر عمرو بريد رستم وار

سر خين آلي عمرو به منه دس گرد

اخراميد به صد جلوه چو طاووس باهار

به همي حال اويد تا كه رسيدي به رسول

كرد تعظيم و به پاهاس سر كرد نثار

كل اصحاب و ابايك همه تكبير گدن

كه صداسون ز برافتو رسيد تا  به نسار

مختصر قشقره وابيد منه مال عرو

ز صداگاله و كل هيچ نه حدبيد نه شمار

حضرت ختم رسل دست علينه بگرد

ريسه بوسيد و بخنديد و نشوندس به كنار

جبريل از طرف حق به سه گم ويد به لم

گد به احمد كه سلامت ارسونه ستار

حق افرمايه كه از ضربت شمشيرعلي

مذهب و دين تو وابيد مسلم به قرار

نومسه با قلم سوزنوشتم كل عرش

پي شانس به دم عرش بزيدم ور دار

كوثر و حوض بهشته به تيولس  دادم

اختيار شو و روز كه اگون ليل و نهار

پاك ملائك همه نه حلقه به گوشس كردم

نصف شال خومه دامبس كه كنه زس دستار

به خدائي خودم قدر علينه دونم

نيفروشم مو يه ميسه به همه ايل و تبار

افسر ار مدح علينه بكنه حق داره

چون ني ياهه چو علي دي به جهان شاه سوار

 

 

 

 

بنام خداوند بخشنده مهربان

ايخوم يه حكايت واقعي كه مين طايفمون اتفاق وهسه و به يه ضرب المثل هم تبديل بيده نه سيتون بنويسم شايد به اين دوره زمونه ..به اين حكومت ..شايد مين اداره و شايد هم مين فاميل ايسا هم شاهدس بوئين . ايگون يه بار ز طايفمون دو نفر به نوم محمد و قلي به صحرا سيلاخور دورود رهدن به دوزي و سر يه خرمني يه كلي گنم دوزين ...آودن كه بهرسون كنن ..هو كه نومس محمد بيد هي صلوات ايفرسنا و وا يه كاسه اي تقسيم ايكرد قلي هم فقط ز صلوات فرسنادن محمد فقط آل محمدنه ايشنيد ...هي ايشنيد كه محمد ايگو وآل محمد ...وآل محمد...خلاصه خيال كرد كه گنمانه سي خوس ايخو ...ناراحت بيد و وا گرزي كه داشت زيد به كپو محمد و گود ...قرم دنگ همس به آل محمد ...و آل محمد يه دفعه هم بوگو به آل قلي ...حالا حكايت مملكت ايمانه ....تا پست بعدي خدا نيهدارتون ....

نان بلوط

 

اواخر بهارغ كوههاي زاگرس پوشيده از درختان " دار " است . دار داراي ميوه ايي بنام " بلوط " است . اين ميوه نزد عشاير بختياري از اهميت و جايگاه ممتازي برخوردار بوده و بوسيله ي آن نوعي نان منحصر به فرد تهيه مي كنند .

زنان عشاير ابتدا بلوط هاي رسيده را در زمان برداشت محصول دوش به دوش مردان جمع اوري كرده با " تبره " ( توبره ) ، به مال مي آورند . سپس كلاهكي را كه در قسمت بالاي بلوط قرار دارد و به " كلاچه " معروف است را جدا كرده پس از ان بلوط ها را پاك مي كنند . بايد پوست نسبتا سخت بلوط را از آن جدا كرده و سپس بلوط ها را در " تاوه " برشته كنند تا پوست زيرين زرد رنگ انها هم جدا شود . اين پوسته ي زرد رنگ " جفت " ناميده مي شود كه مصارف مهم ديگري دارد . پس از آن بلوط هارا خشك كرده خرد مي كنند . خرد كردن بلوط توسط وسيله ايي ابتدايي بنام " بردله " صورت مي گيرد  . بردله سنگيست پهن كه روي زمين قرار داده مي شود و به كمك سنگي استوانه ايي و غلطان بر روي آن كار خرد كردن بلوط ها انجام مي شود . بلوط ها را روي سطح صاف بردله ريخته سنگ استوانه ايي شكل سنگين را به تناوب روي انها مي غلتانند تا دانه هاي خشك بلوط زير سنگ خرد شود . سپس يك ديگ پر از آب جوش تهيه كرده بلوطهاي خرد شده را داخل ان مي ريزند تا پخته شود و به صورت خمير در بيايد . سه شبانه روز اين خمير را مي گذارند تا شكل خاصي به خود بگيرد و اصطلاحا " پف " شود . پس از آن يك شب هم خمير اماده شده را درون سبد چوبي بنام " سله " مي ريزند و در جريان اب روان قرار مي دهند تا تلخي ان از بين برود . زماني كه آماده شد به آن " كلگ " مي گويند .

در نهايت براي درست كردن نان بلوط مقداري از اين خمير را با درصدي از آرد مخلوط كرده مي پزند كه به نان بدست آمده " كلگ فتيره " مي گويند .

 

" با تشکر از وبلاگ آرمون بختیاری "

به نوم و نير خدا

يه ضرب المثل

ايگون يه پيائي داشت نون ايخورد كه يه سواري ز در مالس سوار اسبي گذشت . تعاروفس كرد گود بفرما ....سوار گود په اسبمه كوجه بوندوم ....پيا هم گود ...ور قد  زون بريدم .

                        بنام خدا

هل كوسه . يا طلب باران .

ديشب عموم كه فعلا عشايره منزلمون دعوت بود . متاسفانه اونم داره يواش يواش شهر نشين ميشه . خلاصه ما دور اونو گرفتيم تا از رسوم  و رسومات عشايري يه كمي برامون تعريف كنه . يكيش همين هل كوسه بود .

در زمانهاي قديم عشاير زماني كه در فصل بارندگي باران كم ميباريد و يا دچار خشكسالي ميشدن يكي از مراسمي بجز دعا و نيايشي كه بجا مياوردند . هل كوسه كه خيلي هم قديميه رو بجا مياوردند . براي اينكار نمد چوپون رو بصورت عكس تن يكي از پسرا بصورتي كه پاهاي اون از جاهاي دست نمد عبور كنه اونو تنش ميكردن و با طناب اونو سفت بهش ميبستند . يه پاتيل هم روي كمر يا كولش نصب ميكردند و دور چشمها و صورت اون جون15يا 16 ساله رو با زغال سياه ميكردن و دور سرش دستمال يا يه چيزي ميبستند و خلاصه اونو به شكل ترسناكي در مياوردند .سپس جونهاي اون چند مال دنبالش راه ميافتادند و با تركه اي به پاتيل ميزدند و به سمت مالهاي اطراف و همسايه ها ميرفتند و اين شعر رو دسته جمعي ميخوندند.كه هله هله هلونكي ....هلمت زتو بارونكي ...خلاصه عموم ميگفت شب دور مالهاي همسايه راه ميافتاديم و اونام به استقبال اونا ميامدند و پس از شادي و سرو و صدا زير دوار اون مال مي نشستند و اونا هم با گندم برشته و كلخونك ازشون پذيرائي ميكردند . خلاصه تاپاسي از شب دور هم گل ميگفتند ...وگل ميشنيدند . عموم ميگفت شايد باورتون نشه پروردگار مهربون نيز بخاطر دل صاف عشاير بلافاصله براشون بارون نازل و دلشونو شاد ميكرد . اينم داشته باشين تا يه خاطره خنده دار از همين مراسم هله كوسه كه اونو هم عموم برامون گفت براتون بنويسم .....تا پشت بعدي خدا نگهدارتون

بنام خدا

چندروز پيش دوست عزيز آقاي فريد نيك اقبال منو به همراه چند عزيز ديگه به يه بازي كه چيزي جز نوشتن بيو گرافي و خلقيات خودمون نيست دعوتمون نمودند . من ابتدا طفره رفتم ولي الان ميخوام شما دوستان رو با اين مرد بختياري سمت چپ وبلاگم كه كسي جز خودم نيست بييشتر آشنا تون كنم .

من مسلم با نام مستعار تو فاميل و خونه محسن زاده 1/5/49در زير يك سياه چادر يا دوار در منطقه ييلاق نشين ايل تاد خيري واقع در دامنه هاي اشترانكوه پايين تر از درياچه گهر بدنيا اومدم .چرا اونجا ...؟

پدرم كارمند راه آهن بوددر ايستگاه تله زنگ .اون زمان بعلت كمبود امكانات در فصل گرما و چون راه آهن تازه راه افتاده بود و وسايل خنك كننده شايد به خوبي الان نبود اهالي زن و بچه ها رو بهمراه فاميلشون كه عشاير بودن به ييلاق ميفرستادن . كه منم كه مادرم باردار بود اونجا بدنيا اومدم . مادر بزرگم داستان متولد شدنمو كه برام تعريف ميكنه اونقدر شيرين و غم انگيزه كه هميشه ازش ميخوام هي برام تعريف كنه . بنده خدا مادرم همچون زناي عشاير بدور از هر گونه امكاناتي بعد از 5روز درد زايمان بلاخره من متولد شدم .

چرا اسممو مسلم گذاشتن ؟پدرم ميگفت تو سربازي يه همخدمت خوب داشتم كه بسيار جون خوبي بود . منم چون ازش خوشم اومد و اسمشو دوست داشتم روي تو گذاشتم .

باري ديگه خونمون در ايستگاه تله زنگ در منازل سازماني راه آهن موندگار شد . دوران ابتدائي رو زير نظر معلمائي از خرم آباد بنام اقايان مخبري و شاهرخي كه هر جا هستند خداوند بهشون عزت بده تموم كردم .راهنماوي رو خونه يكي از فاميلام در دورود تموم كردم . بعدش پدرم يه خونه اي در دورود محله انگشته خريد و من و يكي ديگه از فاميلام مجردي زندگي ميكرديم و درس ميخونديم .18 سالم بود كه در روز سه شنيه كه هرچي بد بياري ميارم همش تو روزاي سه شنبه اس و بهمين خاطر از سه شنبه ها خيلي بدم مياد .مورخ 27/10/67پدرم رو بعلت سكته قلبي از دست دادم . كه تا اخر عمر يادم نميره و الان كه دادرم اونروزا رو بياد ميارم دارم اشك ميريزم . باور كنيد الانم هر وقت پدري رو با بچه هاش ميبينم حسوديم ميشه . چون واقعا برام زحمت كشيد و من هيچ محبتي ازش رو نتونستم جبران كنم .خدا سايه هيچ پدري رو از سر بچه هاش كم نكنه مخصوصا تو اين دوره زمونه ...باور كنيد تا زماني كه تله زنگ بوديم يعني تا سال 68 هرسال چند تا از بچه هاي عشاير تو خونمون درس ميخوندن . پدرم به پدراشون ميگفت بزارين درس بخونن تا به يه جائي برسن . چقدر از فاميلامون كه تو خونمون درس خوندن و به جاهاي بالا رسيدن . تموم زحماتشوت گردن مادرم بود . بگذريم ...دبيرستان رو بنا به دلايلي نتونستم تموم كنم .تا بستونا كه درسم تموم ميشد بهمراه بعضي از فاميل كار ميكردم . شايد باورتون نشه ولي در تابستون در اروندكنار آبادن هم كارگري كردم .در سال 70به سربازي رفتم لشگر 92زرهي . تو آموزشي ارشد گروهان بودم . بعدش براي دژباني لشگر 92در اهواز به همراه تعدادي از دوستان انتخاب كه در اونجا نيز بعد از مدتي ارشد درب خودرو و بعدشم ارشد ستاد دژبان شدم .دوران خدمت تلخ يا شيرين در شهر اهواز تموم شد .كه براي من بيشتر خاطراتم شيرين بود . دوستاي بسيار خوبي از عرب تا شمالي و بختياري به تورمون خورد كه هنوزم با بيشترشون رابطه گرم خونوادگي دارم .بعد از اتمام سربازي درسمو ادامه و ديپلم گرفتم و در سال 74 به استخدام بانك ملي انديمشك دراومدم . زندگيمو از صفر و بدون كمك هيچ كس جز خداوند و كمك خونواده شروع  نمودم سال 79 بعنوان كار مند نمونه انتخاب شدم...در سال 78 ازدواج نمودم . از زندگيم بسيار راضي هستم . در سال 80 بدنبال چند پيشنهاد سازنده به معاونت دايره حسابداري انتخاب كه هنوزم ادامه داره  هستم .

و حالا چند تا خصوصيات اخلاقي خودمو مينويسم

1-عاشق دكتر شريعتي و تحت تاثير انديشه هاي دكتر خاتمي عزيز و دكتر سروش

2-عاشق ايران و ايراني و زبان فارسي و مهمتر از همه بختياريهاي عزيز و همتباران لرو ارزوي سربلندي براي همه هموطنام

3-عاشق ورزش و مطالعه

4-بهترين فوتباليستي كه دوست دارم و به نظرم هرگز مثل او نخواهد اومد ديه گو مارادونا بازيكن افسانه اي تيم آرژانتين و علي كريمي از كشورمون ايران و عابدزاده

5-رنگ مورد علاقه ضمن احترام به علاقه شما خواننده گرامي قرمز و طرفدار پرسپوليس

6- آدم كم حرفي هستم البته دوست دارم بيشتر شنونده باشم

7-از دروغگوئي و دودره بازي و ريا كاري خيلي بدم مياد .

8- اصلا خدائي نكرده اهل رشوه يا پور سانت نبوده و از همه اقراد يا همكاراني كه اهل اينكار هستند متنفرم و هيچوقت يك ريال پول حرام به خونه به لطف خدا نياورده و نميارم . اگه كاري رو براي كسي هم انجام بدم انتظار تشكر يا چيز ي ديگه رو ازاون ندارم .

9- دوست دارم هر روز زود بيام خونه چون بهترين اوقاتم تو خونه ميگذره

10-شايد باورتون نشه از اول مهر روز بازگشائي مدارس . زمان توزيع دفترچه آزمون و كارت ورود به جلسه و كنكور بدم مياد .بيشر اهل كوه نوردي  و غذاهاي مورد علاقه زير برنجي و جگر وزم و كباب بختياري كه از غذاهاي اصيل بختياري هستند و قورمه سبزيهاي همسر م رو خيلي ميپسندم

11-با همسرم رابطمون مثل دو تا دوست و رفيقيم .

12 –مادرمو خيلي دوست دارم و اميدوارم بتونم زحماتشو جبران كنم .

با تشكر از حوصله شما دوستان عزيز .

تقديم به دوستان همراه دوار و همه همتباران عزيز

شعري بنام دلبريه از روانشاد داراب افسر بختياري

 

مواسير تونم اي ماه بكن ورمو نظر

موفقير تونم اي شاه به حالم بنير

مو دلم خواست كه روزينه سر آروم با تو

مو  دلم خواست شوينه بكنم با تو سحر

شاه خوبان تو بي يو تا به ركاب تو بيا

عشوه و نازو كرشمه همه با فتح و ظفر

راستي ار تو بيائي چقدر شاد ابووم

اي خدا چندي خووه زندگي با دلبر

منه گلزار بي يو عاشق و معشوق ببين

جلوه گل بني ير حسرت بلبل بني ير

گل بچينيم و بخنديم و بگرديم به باغ

تو بكن ناز كه نازت اكشه  نيلوفر

گل زرد مو اچينم كه به رنگ رخمه

گل سهر تو بچين و بزنس مر منه سر

گل حسرت زمونه چونكه مو حسرت به دلم

گل سوري ز تنه چونكه هدي زس بهتر

شو مهتاب من باغ مو و تو يكجا

چهچه بلبل و مستي شراب خلر

دست مو گردن تو دست تو گردن خم

روح در حالت پرواز و تنم زير و زبر

ينه گن زندگي خو ينه گن وقت عزيز

ينه گن لذت عمر و ينه گن حظ بشر

كافرم ار ببرم هيچ مو اسمي زبهشت

ناكسم ار بكنم ياد زحوض كوثر

اسو بايد بگم اي چرخ فلك چرخ مزن

اسو بايد بگم اي وقت زئي ما مگذر

گله مندم زتو اي دوست تو هم خت دوني

اخرس رحم نكردي تو به حال افسر (شايدم محسن )

تا پست بعدي دست علي نيهدار همه تون